അവിചാരിതം ( അദ്ധ്യായം 1 – ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങൾ )
അദ്ധ്യായം 1 – ഒറ്റപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങൾ മഴ പെയ്യാൻ പോകുന്ന പോലെ ആകാശം കറുത്തിരുന്നു. കോഴിക്കോട് കടൽക്കരയിൽ ആ സന്ധ്യയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകമായ ശൂന്യത ഉണ്ടായിരുന്നു. തിരകൾ ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി കരയിലേക്ക് അടിച്ചു വീണു പക്ഷേ ഓരോ തിരയും മടങ്ങുമ്പോൾ, ഒരു ശൂന്യത അവിടെ വിട്ടുപോയി. ആ ശൂന്യത പോലെ തന്നെയായിരുന്നു സന്ദീപ് ബാലകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതവും. വെള്ള ഷർട്ടും പഴയ ജീൻസും ധരിച്ച്, ചെരിപ്പ് കൈയിൽ പിടിച്ച്, മണലിൽ നഗ്നപാദനായി അവൻ നടന്നു. കാറ്റ് ഉപ്പിന്റെ ഗന്ധവുമായി മുഖത്ത് തട്ടി കടന്നുപോയി. അവന്റെ മുടി അലക്കി. ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ഉയർത്തി. പക്ഷേ അവന്റെ ഉള്ളിൽ.. ഒന്നും മാറിയില്ല. സന്ദീപിന്റെ കണ്ണുകൾ കടലിലേക്കായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൻ നോക്കിയത് കടലല്ല. ഏതോ ഒരിടത്തേക്ക്… അവിടെ എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പോലെ. കൈയിൽ ഒരു പഴയ ഡയറി.. ഡയറി അല്ല അത് ഒരു പാട് താളുകൾ ഉള്ള ഒരു വലിയ പുസ്തകകെട്ട് താളുകൾ മഞ്ഞപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിലത് മടക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് കുഴഞ്ഞു. ചിലത് എഴുതാതെ ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നു . അത് ഒരു കഥയായിരുന്നു. അവൻ എഴുതാൻ ശ്രമിക്കുന്ന… പക്ഷേ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കഥ. “അവസാനം…” അവ...
Comments